โดย พระราชพรหมยาน (วีระ ถาวโร)
วันอาทิตย์ที่ 21 ตุลาคม 2533

อานิสงส์กฐินทานและผ้าป่า

ท่านพุทธบริษัทโปรดทราบ วันนี้เอาแค่ย่อๆ นะ อานิสงส์จริงๆ ที่พระพุทธเจ้าทรงพระนามว่า พระปทุมุตตระ ตรัส บางคนทอดกฐินทานครั้งหนึ่งในชีวิตตายจากความเป็นคนแล้ว ไปเกิดเป็นเทวดา หรือนางฟ้าห้าร้อยชาติ นั่นก็หมายความว่า ถ้าเกิดเป็นเทวดาหรือนางฟ้าชั้นดาวดึงส์มีเวลาพันปีทิพย์ วันหนึ่งกับคืนหนึ่งของดาวดึงส์ เท่ากับร้อยปีของเรา สามสิบวันเป็นหนึ่งเดือน สิบสองเดือนเป็นหนึ่งปี เหมือนกัน เมื่อครบพันปีทิพย์ก็จุติ พอดับปั๊บก็เกิดปั๊บทันทีแบบนี้ห้าร้อยครั้ง นี่เฉพาะอานิสงส์กฐินนะ

และถ้าบุญอ่อนลงจากความเป็นเทวดาและนางฟ้าก็เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิปกครองโลกห้าร้อยชาติ บุญอ่อนลงมาอีกก็มาเกิดเป็นกษัตริย์ปกครองประเทศชาติห้าร้อยชาติ บุญอ่อนลงมาอีกหน่อยหนึ่งก็เป็นมหาเศรษฐีห้าร้อยชาติ บุญอ่อนมาอีกนิดหนึ่งก็เป็นอนุเศรษฐีห้าร้อยชาติ ถ้าบุญอ่อนลงมาก็เป็นคหบดีห้าร้อยชาติ สรุปแล้วกินบุญไม่ทันหมดไปนิพพานก่อน นี่สำหรับอานิสงส์กฐินโดยเฉพาะ

คือว่าบุญน่ะมีอยู่สองอย่างที่จำกัดเขตคือบุญการบวช บุญการทอดกฐินที่จำกัดบุญว่าจะเป็นอะไรบ้าง อย่างอื่นไม่จำกัดเฉพาะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทอดกฐิน วันนี้บรรดาญาติโยมพุทธบริษัท ทอดผ้าป่าด้วย อานิสงส์ผ้าป่าก็มีแก่บรรดาท่านพุทธบริษัทอีก เฉพาะอานิสงส์ผ้าป่าก็มีอาการคล้ายๆ กับกฐิน แต่ไม่จำกัดกาลเวลา

อานิสงส์สังฆทานและการอุทิศให้ผี

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสังฆทาน ถวายสังฆทานด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการถวายสังฆทานด้วยพระพุทธรูป จะเป็นเทวดาหรือนางฟ้าที่มีรัศมีกายสว่างมาก เพราะเทวดาก็ดี นางฟ้าก็ดี ถือรัศมีว่ามีบุญญาธิการมาก ใครมีรัศมีกายสว่างน้อย องค์นั้นก็ถือว่ามีบุญญาธิการน้อย ถ้าจะถามว่าอาตมารู้มาจากไหน ตำรานี้ ก็ขอตอบให้ทราบว่ารู้มาจากผี ผีชื่อสง่า หรือเปล่าไม่ทราบ สง่าทายกวัดท่าซุง อ้อ ยังไม่ตายนี่ อ้อ ชื่อเดียวกันแต่คนละคน

คือว่า บรรดาผีทั้งหลายตั้งแต่บวชมานี่เวลาแกมาขอให้ทำบุญให้แก หนึ่งขอถวายสังฆทานมีอาหารแห้งก็ได้ อาหารไม่แห้งก็ได้ สอง มีผ้าหนึ่งผืน สาม มีพระพุทธรูปหนึ่งองค์ แต่ว่าพระพุทธรูปหน้าตักต้องไม่ต่ำกว่าสี่นิ้ว เกินเท่าไหร่ได้ขออย่างนั้นมาสิ้นเวลายี่สิบปีเศษ ทำบุญให้กับผีประเภทนี้นับเป็นพัน

ต่อมาวันหนึ่งเขานิมนต์ไปฉันเพลบ้านหนึ่งแต่ว่าฉันกลางวัน ฉันตอนเพลแต่ยังไม่ทันจะสวดมนต์ก็นั่งอยู่คนเดียว ก็เห็นบรรดาผีทั้งหลายมาล้อมอีกแล้วมาขออีก ขอแบบเดียวกัน มาขอสังฆทานคือ มีอาหารหน่อยหนึ่ง มีผ้าชิ้นหนึ่ง มีพระพุทธรูปองค์หนึ่ง ก็เลยถามว่าการขอแบบนี้แกขอกันมาตั้งยี่สิบปี แต่ความจริงพวกที่ขอก่อนแล้วเขาก็ไปแล้ว เขาดีไปแล้ว ถามว่าตั้งยี่สิบปีมาแล้วขอแล้วแกได้ประโยชน์อะไรบ้าง ลองบอกให้ฉันฟังซิ ฉันว่าผีตัวนั้นเป็นผีฉลาดหน่อยท่าทางคล่องตัว แกก็บอกว่าการได้อาหารนิดหนึ่ง ทำเป็นเหตุให้ผมมีร่างกายเป็นทิพย์ ผ้าชิ้นหนึ่งเป็นผ้าสบง หรือจีวร หรือผ้าไตรก็ตาม ให้ผมมีเครื่องประดับประดาเป็นทิพย์ แล้วก็สำหรับพระพุทธรูปนี่เป็นเหตุให้มีร่างกายสว่างมาก เพราะเทวดาหรือพรหมถือว่า ถ้าใครร่างกายสว่างองค์นั้นมีบุญญาธิการมาก

มหากุศลพิเศษกฐินทาน

ฉะนั้นบรรดาญาติโยมพุทธบริษัททำบุญวันนี้ นอกจากกฐินแล้วก็ยังได้อานิสงส์จากสังฆทานอีก และนอกจากสังฆทานมีอานิสงส์อะไรบ้าง เหนื่อย แหมตั้งแต่เช้าดี โมโหเมื่อตอนเพลนี่ กินข้าวต้มหมดไปสองชาม โมโหนะ ถ้าไม่โมโหกินไม่ได้เลย กินข้าวไม่ได้มาหลายวันแล้ว วันนี้โมโหโยมเลยล่อซะสองชามเลยแต่โมโหแบบนี้บ่อยๆ ก็อ้วนนะ ฉันข้าวไม่ได้มาหลายวันแล้ว คืนนี้อาเจียน แล้วต่อแต่นี้ไปก็คงจะไม่มีอะไรนะ ญาติโยมใครมีอะไรสงสัยไหม เอาอย่างนี้ดีกว่า

บุญที่ท่านทำแล้วนี้เป็นมหากุศลอย่างยิ่ง ถือว่ามหากุศล กุศลใหญ่เป็นพิเศษเพราะกฐินเป็นกาลทานถวายได้เฉพาะกาลเวลา ถวายได้แต่วันแรมค่ำหนึ่งเดือนสิบเอ็ด ถึงกลางเดือนสิบสอง ถ้าพ้นจากนั้นไปถวายอย่างไรก็ไม่เป็นกฐินแล้ว อานิสงส์กฐินได้ทั้งญาติโยมด้วย ได้ทั้งพระด้วย ก็ถือว่าเป็นบุญใหญ่เป็นพิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการถวายผ้าไตรจีวรไว้ในพระพุทธศาสนาถ้าผู้หญิง ผู้หญิงก็ตามผู้ชายก็ตาม ตายไปแล้วเป็นเทวดาหรือพรหม มีร่างมีเครื่องทิพย์ประดับ และเวลาเกิดเป็นมนุษย์ผู้หญิงจะมีเครื่อง มหาลดาปสาธน์ อย่างนางวิสาขา แต่งราคาเวลานั้นสิบหกโกฏิ ถ้าผู้ชายเวลาพบพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าทรงเรียกว่า เอหิภิกขุ แปลว่า เจ้าจงเป็นภิกษุมาเถิด จะมีเครื่องไตร ผ้าไตรจีวรอันเป็นทิพย์ลอยจากอากาศสวมร่างกาย อันนี้เป็นอานิสงส์สุดท้ายกันนะ

อานิสงส์กฐินถึงพระนิพพาน

รวมความว่าอานิสงส์ของบรรดาท่านพุทธบริษัทที่ทำวันนี้เป็นอานิสงส์ถึงขั้นพระนิพพาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งอานิสงส์กฐิน นี่มันกินไม่หมดแน่ ถึงนิพพานกันแน่ เกิดกี่ชาติก็จนไม่เป็น นี่จะเป็นคนโง่นะนี่นะ คือ ต่อไปจะโง่กันใหญ่ชาติหน้าไม่รู้จนเป็นอย่างไร อย่างเดินไปขอทานบอกคุณป้า ขอรับผมหิวเหลือเกิน ขอสตางค์ข้าวหน่อย แหม คุณป้าก็มันชักหนักใจ แต่มีสตางค์มาน้อยสี่ห้าหมื่นเท่านั้นเองบอกไอ้หนูเอาไปสองหมื่นก่อนนะลูกนะ วันหลังเอาใหม่ แหม มันย่ำแย่นะ นี่จะโง่ไม่รู้จักจนเป็นอย่างไรใช่ไหม ยอมโง่ ยอมโง่ไหมหนูยอมไหมลูก ยอมเหรอ นึกไม่ยอมก็โง่ต่อไป และก็ตั้งใจถวายกฐิน

ต่อจากนี้ไปก็ขอบรรดาท่านพุทธบริษัททั้งหลายตั้งใจสมาทานศีล ทานนะ สมาทานศีลนะ อาจารย์หง่า (พุทธบริษัทอาราธนาศีล และถวายผ้าพระกฐิน)

อธิษฐานบารมีของพระอนุรุทธ

ต่อนี้ไปญาติโยมก็รับพรจากพระสงฆ์นะ แต่ว่าก่อนที่จะรับพร ญาติโยมคำอธิษฐานเป็นสำคัญ คำอธิษฐานถือว่าเป็นอธิษฐานบารมี ตัวอย่าง เช่น พระอนุรุทธ ท่านอธิษฐานมาในชาติก่อนในกาลก่อนนะ ขณะที่ท่านทำบุญถวายทานอย่างบรรดาญาติโยมพุทธบริษัทนี่ ท่านอธิษฐานว่า ขอผลบุญนี้ที่ข้าพเจ้าทำแล้ว จงบันดาลให้ข้าพเจ้าเกิดไปชาติใดฉันใดก็ตาม ถ้ายังเกิดเวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏะยังไม่ถึงนิพพานเพียงใด ขอคำว่าไม่มีจงอย่าปรากฏแก่ข้าพเจ้า

เรื่องพระอนุรุทธกับขนมไม่มี

เอาแค่นี้นะ ว่าต้องการอะไรก็มีหมดเราต้องการของเล็กๆ เช่น รถไฟสักขบวนหนึ่ง เราก็สามารถมีได้ ต้องการเครื่องบินเล็กๆ จุสักห้าร้อยคน ก็สามารถมีได้ ดูตัวอย่าง พระอนุรุทธ เพราะอาศัยคำอธิษฐานอันนี้มาถึงชาติสุดท้ายท่านเป็นลูกเจ้า คือ เป็นลูกของชาวกรุงกบิลพัสดุ์ เป็นน้องชื่อว่าเป็นลูกของอาของพระพุทธเจ้าท่าน ตอนเป็นเด็กทุกวันที่เวลาเล่นขลุกกับเพื่อนถึงเวลาแม่ก็ทำขนมไปให้ แต่ว่ามีอยู่วันหนึ่งปรากฏว่าของที่ทำขนมไม่มี พอถึงเวลาท่านก็ให้คนใช้ไปถามแม่ บอกว่าต้องการขนมมาเลี้ยงเพื่อน จะกินด้วยเลี้ยงเพื่อนด้วย แม่ก็ให้คนใช้ไปบอกว่าขนมไม่มี ท่านก็บอกว่าก็ดีแล้ววันนี้ขอกินขนมไม่มี ท่านก็บอกว่าท่านไม่เคยพบคำว่าไม่มีนี่นะ

แม่ก็อยากจะสอนลูกว่าตามธรรมดาคนเราเกิดมาแม้แต่เศรษฐียังขาดไฟฉันใด ไอ้ของกินของใช้มันต้องขาดคราวขาดมีอยู่บ้างบางครั้งบางเวลา จึงจะสอนลูกว่าคำว่าไม่มีมันเป็นอย่างนี้ เคยมีทุกอย่าง ก็เอาถาดเปล่าๆ มาหนึ่งลูกมาวางเข้าแล้วเอาถาดอีกหนึ่งลูกปิดเหมือนกับมีขนม ทุกวันทำแบบนั้น ทุกวันทำขนมเต็มถาด แล้วเอาถาดเปล่าๆ ปิดแล้วให้คนใช้แบกไป ในเมื่อท่านนำถาดเปล่ามาวางและนำถาดเปล่าๆ ปิดเสียให้คนใช้แบกไป

ขณะที่คนใช้เดินทางไปหา พระอนุรุทธ ซึ่งเป็นเด็ก เทวดาที่รักษาตัวพระอนุรุทธตกใจคิดว่า คำอธิษฐานของพระอนุรุทธมีไว้ตั้งแต่สมัยชาติก่อนหลายอสงไขยมาแล้ว ว่าขอผลบุญนี้คำว่าไม่มีจงอย่าปรากฏแก่ข้าพเจ้า ถ้าวันนี้พระอนุรุทธไม่มีขนมจะกิน เราซึ่งเป็นเทวดารักษาตัวพระอนุรุทธ หัวก็จะแตกเจ็ดเสี่ยง อย่างหัวอาจารย์หง่านี่ ตอนนั้นอาจารย์หง่าเป็นเทวดา ตอนนี้เสือกมาเป็นคนตาบอดเลยเหรอ ก็เป็นอันว่า เทวดาก็ต้องบันดาลขนมทิพย์ให้เต็มถาดตามเดิม เหมือนกับที่แม่เคยทำ ทีนี้ขนมทิพย์มันมีรสหอมกว่า อร่อยกว่าขนมธรรมดาที่แม่ทำ พอไปถึงพระอนุรุทธก็กิน เพื่อนก็กิน เอร็ดอร่อยกว่าทุกวัน เมื่อถึงตอนเย็นก็กลับมาบ้านก็ถามแม่ ถามคุณแม่ทุกวันคุณแม่ไม่เคยรักลูกเท่าวันนี้หรือ แม่ก็แปลกใจ ถามว่าทำไม ว่าวันก่อนๆ แม่ทำไมจึงไม่ทำขนมไม่มีให้ลูกกิน ไอ้ขนมไม่มีนี่มันอร่อยกว่าขนมที่แม่ทำให้กินทุกวัน ต่อไปนี้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ขอกินขนมไม่มีอย่างเดียว

สรุปมหากุศล ๕ ประการ

เป็นอันว่า เทวดาองค์นั้นก็ไม่ต้องทำอะไรล่ะ ต้องนั่งทำขนมทุกวัน เทวดากินบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้ ก็เป็นอันว่าญาติโยมพุทธบริษัททั้งหลายทั้งหมดที่ทำบุญวันนี้ จัดว่าเป็นมหากุศลเป็นพิเศษ ถ้าเราจะพรรณนาความดีถึงกุศลเขานี่ มันก็ยันนิพพานถ้าถึงนิพพานแล้วผลความดีของท่านก็ยังไม่หมด เพราะอานิสงส์สังฆทาน กฐินที่เป็นสังฆทานพิเศษเฉพาะกาลและสังฆทานปกติท่านก็ทำ วันนี้ท่านทำกันจริงๆ นั่นหลายอย่างมีทั้งหนึ่ง กฐินทาน สอง สังฆทานปกติ และสาม พุทธานุสสติ นึกถึงพระพุทธเจ้า สี่ ธัมมานุสสติ นึกถึงพระธรรม อย่างที่สวดเมื่อกี้เป็นพระธรรมเราฟังสวดด้วยความเคารพ แล้วก็ห้าก็ สังฆานุสสติ นึกถึงพระสงฆ์

ทั้งหมดนี้ทั้งหมดเป็นมหากุศลใหญ่ ถ้าจะนับว่ากุศลทั้งหมดนี่ไปหมดเมื่อไหร่ ต้องตอบว่าเข้านิพพานแล้วอานิสงส์ยังไม่หมด ถ้าอานิสงส์ไม่หมดอานิสงส์ไปเกิดเป็นคนร่ำรวย อย่างไรๆ ก็สังฆทานก็เป็นปัจจัยให้เป็นมหาเศรษฐี กฐินก็เป็นปัจจัย รวยกันแน่ทุกชาติต่อไปหาคนจนไม่ได้แน่ ให้เป็นมหาเศรษฐีในเมื่อเข้านิพพานแล้ว ถ้าคนอยู่เบื้องหลังที่เขาเป็นลูกเป็นหลานยังมีเคารพในท่านอยู่ ผลของทานอันนี้ยังสนองเขาอยู่ให้ลูกหลานมีความสุขต่อไป

คำอธิษฐานรับพร

ฉะนั้นขอบรรดาญาติโยมพุทธบริษัททั้งหลาย เวลาที่พระให้พรให้ตั้งจิตอธิษฐานว่า ขอผลบุญอันนี้ที่ข้าพเจ้าทำแล้วทั้งหมดวันนี้ เมื่อไม่รู้เท่าไหร่กันแน่นะหลายอย่าง ขอผลบุญอันนี้จงดลบันดาลให้ความไม่มีจงอย่าปรากฏแก่ข้าพเจ้าตั้งแต่บัดนี้ไปจนกว่าจะเข้านิพพาน ตั้งใจแบบนั้นนะ ผลจะได้ปรากฏแก่ท่าน ในชาตินี้ให้มีการคล่องตัวต้องการอะไรก็ได้ แต่อาจจะได้น้อยกว่าชาติต่อไป ต่อนี้ไปขอทุกคนตั้งใจรับพรจากพระสงฆ์