บทสวดหลังฟังสวดพระปาฏิโมกข์
บทสวดหลังฟังสวดพระปาฏิโมกข์
หันทะ มะยัง พุทธัสสะ ภะคะวะโต ปุพพะภาคะนะมะการัง กะโรมะ เส ฯ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
(สัจจะกิริยากถา)
นัตถิ เม สะระณัง อัญญัง พุทโธ (เม) สะระณัง วะรัง,
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โสตถิ (เม) โหตุ สัพพะทา
นัตถิ เม สะระณัง อัญญัง ธัมโม (เม) สะระณัง วะรัง
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โสตถิ (เม) โหตุ สัพพะทา
นัตถิ เม สะระณัง อัญญัง สังโฆ (เม) สะระณัง วะรัง
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โสตถิ (เม) โหตุ สัพพะทา
สีลุทเทสะปาฐัง
หันทะ มะยัง สีลุทเทสะปาฐัง ภะณามะ เส.
ปัสสะตา อะระหะตา สัมมาสัมพุทเธนะ,
ตรัสรู้เองโดยถูกถ้วนพระองค์นั้น, ได้ตรัสคำนี้ไว้แล้วว่า,
มีพระปาฏิโมกข์สมบูรณ์
อาจาระโคจะระสัมปันนา,
สมบูรณ์ด้วยอาจาระและโคจร, คือมารยาทและสถานที่เที่ยวไป
สะมาทายะ สิกขะถะ สิกขาปะเทสูติ.
สมาทานศึกษาสำเหนียกในสิกขาบททั้งหลายเถิด.
อาจาระโคจะระสัมปันนา,
สมบูรณ์ด้วยอาจาระและโคจร คือมารยาท และสถานที่เที่ยวไป.
สะมาทายะ สิกขิสสามะ สิกขาปะเทสูติ.
สมาทานศึกษาสำเหนียกในสิกขาบททั้งหลาย.
ตายะนะคาถา
หันทะ มะยัง ตายะนะคาถาโย ภะณามะ เส.
เนกัตตะมุปะปัชชะติ.
ย่อมเข้าถึงฌานยังไม่ได้
ทัฬหะเมนัง ปะรักกะเม,
พึงบากบั่นซึ่งการนั้นให้มั่น
ภิยโย อากิระเตระชัง.
ยิ่งจะเกลี่ยโทษดังธุลี
ปัจฉา ตัปปะติ ทุกกะตัง,
เพราะว่าความชั่ว ย่อมเดือดร้อนในภายหลังได้
ยัง กัตตะวา นานุตัปปะติ.
ทำแล้วไม่ต้องเดือดร้อนในภายหลัง
หัตถะเมวานุกันตะติ,
สามัญญัง ทุปปะรามัตถัง,
นิระยายูปะกัฑฒะติ.
ย่อมบาดมือได้โดยแท้
สมณะคุณ, ที่ลูบคลำเกี่ยวข้องอย่างชั่วช้าก็เหมือนกัน
ย่อมหน่วงเหนี่ยวไปสู่นรกได้
สังกิลิฏฐัญจะ ยัง วะตัง,
สังกัสสะรัง พรหมะจะริยัง,
นะ ตัง โหติ, มะหัปผะลันติ.
ข้อวัตรปฏิบัติที่ยังเจือด้วยความเศร้าหมอง
พรหมจรรย์ที่ยังต้องนึกด้วยความรังเกียจใจ
ทั้ง ๓ อย่างนั้น, ย่อมไม่เป็นการมีผลยิ่งใหญ่แล
โอวาทะปาฏิโมกขาทิปาฐะ
หันทะ มะยัง โอวาทะปาฏิโมกขะคาถาโย ภะณามะ เส.
อุททิฏฐัง โข เตนะ ภะคะวะตา ชานะตา ปัสสะตา อะระหะตา สัมมาสัมพุทเธนะ, โอวาทะปาฏิโมกขัง ตีหิ คาถาหิ
สะมะโณ โหติปะรัง วิเหฐะยันโต.
ไม่ชื่อว่าบรรพชิตสมณะเลย
กุสะลัสสูปะสัมปะทา,
สะจิตตะปะริโยทะปะนัง,
เอตัง พุทธานะ สาสะนัง.
การยังกุศลให้ถึงพร้อม,
การทำจิตของตนให้ผ่องแผ้ว ๓ อย่างนี้,
เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
ปาฏิโมกเข จะ สังวะโร,
มัตตัญญุตา จะ ภัตตัสมิง,
ปันตัญจะ สะยะนาสะนัง,
อะธิจิตเต จะ อาโยโค,
เอตัง พุทธานะ สาสะนันติ ฯ
ความสำรวมในพระปาฏิโมกข์,
ความเป็นผู้รู้จักประมาณในภัตตาหาร
ที่นอนที่นั่งอันสงัด,
และความประกอบโดยเอื้อเฟื้อในอธิจิต ๖ อย่างนี้
เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย